واسه هر کسي که ميگم قصه شو آتيش ميگيره

دل من يه دريا خون بود چشم تو يه دنيا ترديد

آخرين لحظه نگاهت غصه داشت باز ولي خنديد

شب رفتنت يه ماهي توي خشکي رفتو جون داد

زلزله خيلي دلارو اون شب از غصه تکون داد

غما اون شب شيشه هاي خونه رو زدن شکستن

پا به پام عکساي نازت اومدن تا صبح نشستن

تو چرا از اينجا رفتي تو که مثل قصه هايي